سوفسطائيان

sophists

سوفيست ها(واژه يوناني ، به معناي متخصص، هنرمند ويا نويسنده چيره دست، انسان حكيم و خردمند) در اصل، اين نام به يونانيان باستاني كه به انسانها چيزي مي آموختند دلالت دارد،مثل هفت مرد خردمند يوناني،در قرن 5ق.م، اين نام به معلمان دوره گرد يوناني اي اطلاق ميشدكه آموزش و راهنمايي را در شاخه هاي متعدد عالي يادگيري مشروط به گرفتن دستمزدكرده بودند0

سوفيست ها ايده هاي گوناگون فيلسوفان ابتدايي را معروف وزبانزد عام كردند؛اما فهم خودشان را از اين تفكرات فلسفي قبلي مبنا قرار ميدادند، بيشتر آنها نتيجه گرفتند كه حقيقت و اخلاق ذاتاً موضوعات فكر ونظر شخصي هستند0 بنابراين،در تعاليمشان ،آنها به تاكيدِ صورِ مجاب كننده بيان گرايش داشتند، مثل هنر فصاحت و بلاغت، كه در آن شاگردانشان را با مهارتهاي مفيدي براي كسب موفقيت در زندگي ،مخصوصاً زندگي عمومي، آماده ميكردند0

سوفيست ها براي يك برهه از زمان، مخصوصاً در آتن محبوب عام بودند،اگرچه كه،ديدگاههاي شكاكانه شان درباره حقيقت مطلق و اخلاق سرانجام انتقادهاي تندي را برانگيخت.سقراط، افلاطون، وارسطو اساس فلسفي تعاليم سوفيست ها را به مبارزه طلبيدند، و به علاوه ارسطو وافلاطون آنها را به خاطر دريافت پول در قبال آموزش محكوم كردند.بعدها، آنها به اظهار فقدان اخلاقيات محكوم شدند. به عنوان نتيجه، واژه سوفيست به يك معناي خفت آور تغيير معنا داد، چنانچه در اصطلاح جديد به معناي سفسطه و مغالطه معنا ميدهد،كه ميتواند به عنوان دليل يا استدلال غلط و يا فريبنده و زيركانه معنا دهد0

آنها از جمله كساني بودند كه آموزش را منظم و سيستماتيك كردند.برجسته ترين سوفيست ها در قرن 5ق.م شامل پروتاگوراس، گورگياس، هيپياس اهل اِليس،و پروديكوس اهل سِوس بودند0

اين مقاله ترجمه ايست از دائرة المعارف اينكارتا نسخه الكترونيكي سال2004 ميلادي 0